Diamantarbeiders in de problemen

De diamantnijverheid zit in de problemen. Het aantal diamantarbeiders slinkt zienderogen en er is heel wat (tijdelijke) werkloosheid in de sector. De regering geeft de diamanthandel met de karaattaks een fiscaal cadeau, maar laat hiermee een kans liggen om de diamantnijverheid uit het slop te trekken. 
Bij de begrotingscontrole besloot de federale regering een bijzonder fiscaal regime voor de diamantsector in te voeren. Deze zogenaamde karaattaks zal de staatskas 50 miljoen euro opleveren. Maar: het is een zuivere fiscale gunst voor de diamanthandel, want de belasting zou eigenlijk veel hoger kunnen liggen. Met de nieuwe karaattaks worden diamantairs belast op een forfaitair percentage op de omzet, in plaats van via een percentage op de winst. Dit is een puur fiscaal cadeau voor de grote handelaars en kan in meerdere opzichten in vraag worden gesteld. 
En de diamantnijverheid? 
Die karaattaks is een win-winsituatie voor de overheid. Met deze maatregel komen ze de diamanthandel tegemoet én redden ze de begroting. Het is belangrijk te beklemtonen dat deze maatregel niet voor de hele diamantsector zo interessant is. De diamantnijverheid (het ver- en bewerken van ruwe diamanten, het sorteren en certifiëren van ruwe én geslepen diamanten) en zijn werknemers zijn helemaal niets met deze maatregel als de diamanthandelaars er niet voor zorgen dat er meer diamanten bewerkt kunnen worden. Een gemiste kans, want het gaat niet goed in deze industrie. Nochtans is de kennis, technologie en het vakmanschap aanwezig. 
Te weinig werk 
Ook de werkgevers trokken eind maart aan de alarmbel: “De koffers van de grote handelaars staan klaar, de kleinere diamantairs verzuipen. Binnen een jaar zijn er nog 400 van de 800 diamantarbeiders over.” We stellen inderdaad vast dat in alle bedrijven van de diamantnijverheid tijdelijke werkloosheid wordt ingevoerd. Er is te weinig werk. Deze woorden vallen bij zowel diamanthandelaars als politici al lange tijd in dovemansoren. 
Tewerkstelling 
Waarom koppelt de overheid aan deze maatregel geen verplichting voor de grote handelaars om tewerkstelling te creëren? Om meer ruwe diamant ter beschikking te stellen van de Antwerpse en Kempense diamantnijverheid? “Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden”, past hier voor de politieke verantwoordelijken. De regering neemt woorden als bevorderen en verbeteren van de tewerkstelling en jobcreatie heel makkelijk in de mond, maar trekt zich het lot van de arbeiders in de diamantnijverheid niet aan. Het is hoog tijd voor daden die effectief leiden tot werk en jobs in de diamantindustrie in België.