Feestjaar voor diamanthandel, alarmbel voor -nijverheid

Vandaag startten in Antwerpen de feestelijkheden ter gelegenheid van 570 jaar diamanthandel. Daar mogen we zeker trots op zijn, maar tegelijkertijd trekt ACV-Transcom aan de alarmbel wat betreft de diamantnijverheid. Willen we ook hier onze plaats behouden, dan is het echt wel vijf voor twaalf. ACV-Transcom vraagt dringend maatregelen van overheid en diamantairs om de sector uit het slop te trekken. 
Vandaag werd het startschot gegeven voor het Diamantjaar. Met een hele reeks evenementen en tentoonstellingen viert de diamantsector dat ze al 570 jaar bestaat in Antwerpen, sinds 1447. En nog steeds is de stad wereldleider in de diamanthandel. “We zijn zeer zeker trots dat Antwerpen al zo lang het centrum is van de diamanthandel, maar betreuren dat enkel de handel aandacht krijgt en wordt gevierd. Onze diamantnijverheid daarentegen wordt al jaren zeer stiefmoederlijk behandeld”, vindt Myriam Dillen, sectorverantwoordelijke diamant bij ACV-Transcom. 
De diamantbewerking was in ons land nochtans ook ooit een bloeiende sector en heeft mee gezorgd voor de voorname plaats die Antwerpen vandaag inneemt in de wereldwijde diamantindustrie. Maar nu zien we jaar na jaar de jobs verhuizen naar lageloonlanden als India of Thailand. India is intussen zelfs wereldleider geworden in geslepen diamant. Bij ons blijven er nog maar zo’n 650 diamantbewerkers over. Tien jaar geleden waren dat er 1.300, in 1995 zelfs meer dan 3.000, zo blijkt uit cijfers van de Rijksverlofkas Diamant. Ook het aantal werkgevers is gehalveerd ten opzichte van 1995, van 326 naar 150. 
“Het is toch onbegrijpelijk dat 84% van alle ruwe diamanten die wereldwijd ontgonnen worden, via Antwerpen circuleert, en er toch amper wordt geïnvesteerd in de diamantbewerking.” Nochtans behoort België nog steeds tot de wereldtop op vlak van kennis, vakmanschap en technologie. De grootste en moeilijkst te bewerken diamanten worden nog altijd hier bewerkt. Hoogtechnologisch toestel naar India 
Recent ontwikkelde het Wetenschappelijk en Technisch Onderzoekscentrum voor Diamant (WTOCD) een innovatief, zeer efficiënt toestel voor de diamantbewerking. Maar omdat dit apparaat grote producties kan verwerken, is men nu van plan om het toestel te laten testen in India. “Mijn schrik is dat het toestel nooit meer zal terugkomen en we geen grotere tewerkstelling in Antwerpen en de Kempen zullen creëren ”, aldus Dillen. “Nochtans wordt het WTOCD wél deels met Vlaams geld gefinancierd.” 
Myriam Dillen vindt dat de werkgevers veel meer zouden moeten investeren in de aanwerving van nieuwe diamantbewerkers. Ook moeten de arbeiders voldoende mogelijkheden krijgen om zich bij te scholen, want de technologie in deze sector staat niet stil. Zelf werkt ACV-Transcom al jaren samen in het Fonds voor de Diamantnijverheid om opleidingen te organiseren en aan te bieden. Ook zijn er maatregelen nodig om het beroep terug aantrekkelijk te maken. Veel diamantbewerkers verlaten de sector vanwege de lage lonen, onzekere tewerkstelling en de veelvuldige economische werkloosheid. 
De invoering van de karaattaks vindt Dillen nog steeds een gemiste kans om de sector een nieuw elan te geven. In ruil voor dit mooi fiscaal cadeau had de regering best een engagement tot jobcreatie kunnen vragen. “Zonder steun van diamantairs en overheid zal het beroep straks verdwijnen. Het is écht vijf voor twaalf”, besluit Dillen.