ACV-Transcom betuigt solidariteit met werknemers Alitalia

Alitalia2
Op dinsdag 2 mei bereikte ons het jammerlijke nieuws dat het management van de Italiaanse luchtvaartmaatschappij Alitalia voor de tweede keer in 10 jaar de procedureaanvraag voor een faillissement opstart. Een drama voor de 12.500 personeelsleden, en iets wat ons heel sterk doet denken aan SABENA. Het personeel wees op 25 april een drastisch herstructureringsplan af. De oorzaken voor het faillissement liggen evenwel elders. 
ACV-Transcom wil in eerste instantie haar solidariteit betuigen met de getroffen personeelsleden van Alitalia. Personeel dat voor de tweede keer in 10 jaar tijd zal geconfronteerd worden met een meedogenloze herstructurering. Verder lieten we onze zusterorganisatie, de Italiaanse transportvakbond FIT-CISL, al weten om bijstand te leveren indien nodig. We weten maar al te goed en hebben – jammer genoeg – reeds ervaren welk de gevolgen zijn wanneer een monument valt. Net als ten tijde van SABENA, zullen de slachtoffers te vinden zijn bij het personeel… 
Het faillissement komt niet helemaal uit de lucht gevallen. Een tijd geleden werd een herstructureringsplan opgemaakt dat voorzag dat 1.700 van de 12.500 banen moesten verdwijnen en de rest van het personeel tot 30% loon moest inleveren… Een plan dat op 25 april door het personeel werd afgewezen. Die afwijzing wordt nu in de media alom als belangrijkste reden gegeven voor het faillissement. De realiteit is enigszins genuanceerder. 
Privatiseren luchthavens 
Alitalia is al sinds 2002 verlieslatend. In 2015 zuiverde Etihad Airways samen met Italiaanse banken de verliezen van Alitalia aan en kon de luchtvaartmaatschappij opnieuw met een propere lei beginnen. Echter, Etihad Airways maakte de alliantie met Alitalia niet uit liefdadigheid. Alitalia werd door deze “alliantie” met Etihad verplicht om een aantal lijnen te handhaven, onder andere naar Abu Dhabi. Zo werd het pan-Europese netwerkwerk meteen verlieslatend en dit volledig op rekening van Alitalia. Tegelijk verloor Alitalia marktaandeel in Europa en binnen Italië. De reden is niet ver te zoeken. 
Door het volledig privatiseren van quasi alle luchthavens in Italië – er zijn er ongeveer 45 – trokken zij heel wat lowcostmaatschappijen aan. Elke privéluchthaven/luchthavenuitbater wil immers winst maken en daarvoor zijn lijnen en passagiers nodig… . Met de loon- en arbeidsvoorwaarden van die lowcostmaatschappijen kon Alitalia onmogelijk concurreren. De lowcostproblematiek is uiteraard niet typisch Italiaans, ook in de rest van Europa en België kennen we deze problemen. Maar het feit dat lowcostverbindingen in en naar Italië zo massaal zijn, maakt de concurrentie voor anderen, zoals Alitalia volledig onmogelijk. Wat deze aanvraag tot faillissement jammerlijk aantoont. De slachtoffers zijn alweer het personeel... 
Onder curatele 
Op 2 mei startte de Raad van Bestuur van Alitalia de faillissementsprocedure op, waardoor het bedrijf – zonder al te veel sociale dialoog en belangenverdediging voor het personeel – onder een soort curatele wordt geplaatst die “de cijfers” zal proberen op orde te zetten. Op deze manier probeert men alsnog en unilateraal in te hakken op het personeel van Alitalia. Deze drie aangeduide commissarissen hebben nu 6 maanden de tijd om Alitalia – of delen ervan – in de vitrine te plaatsen en Etihad Airways en de Italiaanse banken uit te betalen. Dit beloven nog zware maanden voor de Italiaanse collega’s te worden die hopelijk de schade voor de werknemers kunnen beperken.