Onderhandelingen krijgen nieuwe kans

controletoren Zaventem
ACV-Transcom schort vanaf vandaag de acties van Belgocontrol op omdat we geloven in het sociaal overleg en een teken van goodwill wilden tonen. De onderhandelingen over onze verschillende eisen worden hervat. Wekelijks zullen we evalueren of de onderhandelingen goed lopen.
Sinds 15 februari zijn de verkeersleiders in staking op de dagen dat ze projectopleidingen moeten volgen. Zo wordt met deze acties de druk opgevoerd, maar worden luchthavens en passagiers niet getroffen. Begin maart maande voogdijminister Galant Belgocontrol aan om de onderhandelingen op niveau van het bedrijf te herstarten. Maar Belgocontrol duwde haar verantwoordelijkheden als autonoom overheidsbedrijf van zich weg… Sinds het afspringen van de verzoeningsvergadering op 12 februari deed Belgocontrol niet de minste poging om formeel het overleg herop te starten, tenzij met randvoorwaarden zoals het opschorten van acties. Ondertussen deed Belgocontrol niets aan de gestelde problemen, integendeel. Het lijstje van problemen groeit enkel aan… Nu dus maakt ACV-Transcom de opening door de acties op te schorten.
Niet 1 maar 14 eisen…
De 14 eisen werden al formeel overgemaakt op 25 januari dit jaar waren trouwens al veel langer gekend door Belgocontrol. Van het gros van de aangehaalde punten waren er tot hiertoe maar vage ‘commitments’ en beloften die dateren van 12 februari! De eisen die in grote lijnen onverzoenbaar én onoplosbaar zijn voor Belgocontrol zijn o.a.:
Werkomstandigheden
Nieuwe bureaustoelen lijken misschien een futiliteit, maar voor mensen die een hele dag lang geconcentreerd op een scherm moeten kijken en daarbij een immense verantwoordelijkheid dragen is een comfortabele bureaustoel helemaal geen overbodige luxe. Het is daarenboven tekenend dat de directie van Belgocontrol er niet in slaagt om deze snel te laten leveren… Om dezelfde reden vragen wij dringend een aantal heropfrissingswerken en een degelijke infrastructuur van de rust- en ontspanningsruimten in Steenokkerzeel en de regio’s.
Werkdruk, dienstverlening en veiligheid
Al in het akkoord van 2014 beloofde de directie personeelsbehoefteplannen op te stellen. Die zijn er nog steeds niet. Bovendien kampen verschillende luchtverkeerstorens al geruime tijd met een ernstig personeelstekort. Bijvoorbeeld in de luchthaven van Antwerpen is de normale bezetting om alles te laten draaien 13 personen. Momenteel zijn er daar maar 9 en tijdens de piekperiode die op ons af komt zal men daar door allerlei voorspelbare omstandigheden nog naar 7 dalen. De situatie in Charleroi is vergelijkbaar… Ook in CANAC zijn de tekorten problematisch. Volgens ons zijn er momenteel tussen de 40 en 50 FTE’s te kort waarvan ongeveer de helft in de torens. Met het hoogseizoen voor de deur is dit niet alleen een groot probleem voor de werkdruk van het personeel, maar is het ronduit verontrustend met het oog op de veiligheid van de passagiers.
Andere punten uit ons 14-puntenplan draaien om:
  • De carrière politiek en eindeloopbaan.
  • Een “just culture” charter.
  • Replaytool, personal setting.
  • Transparantie in het aanstellen van management en verloning. Wij willen af van de “à la tête du client” aanstellingspolitiek in topfuncties en verloning, en het niet-transparant verloningsbeleid, …
Het topje van de ijsberg
Wij wensen duidelijke oplossingen voor de aangehaalde punten, die maar een fractie zijn van de problemen die er zijn én moeten aangepakt worden. Zo zijn er verder de roofbouw op de technische en administratieve diensten, een zelf geïnstrueerde afbouw van het eigen training center, de onderinvesteringen en uitgestelde investeringen de voorbije jaren in de systemen, etc. Al deze zaken zijn in het belang van de veiligheid en de dienstverlening naar de reizigers.
Politiek en Belgocontrol moeten beseffen dat een veilige en goede dienstverlening in het drukste luchtruim van Europa geld kost Het is de overheid die moet zorgen voor de nodige middelen en tools zodat Belgocontrol kan instaan voor een degelijke en veilige publieke dienstverlening die verder reikt dan een mandaatperiode of legislatuur. Het is de - trouwens politiek benoemde - raad van bestuur die dit verder dient te concretiseren in plaats van zich te gaan mengen in het dagelijks beheer en de sociale conflicten met bijkomende beperkingen en randvoorwaarden.