Luchthavenuitbaters hypothekeren sectoroverleg

ACV-Transcom ijvert al lang dat de luchthavenbeheerders een eigen en sterke sector worden. Dit als een onderdeel binnen een globaal, nationaal gecoördineerd luchthavenbeleid voor ons land waar elke overheid – zowel Vlaanderen, Brussel, Wallonië als het federaal niveau – haar verantwoordelijkheid opneemt om ons land als logistieke draaischijf verder te ontwikkelen. De meerwaarde die een goed luchthaven en luchtvaartbeleid kunnen genereren kan in belangrijke mate bijdragen tot deze logistieke ketting.
Na de sectorale onderhandeling van 12 november lijkt het ons echter duidelijk dat de werkgevers en hun federatie – VBO – heel wat zaken die ze nochtans in andere discussie maar al te graag in de media gooien om moord en brand te schreeuwen laten vallen als het hen uitkomt.
Zo gaven de werkgevers (het Franse Egis, Brussels Airport en de luchthaven Luik) duidelijk aan om niet te investeren in de sector om toch tot een meer en gelijker speelveld te komen tussen onze luchthavens. In tegendeel, zij wensen de verschillen te behouden en zelfs te versterken. Dit is compleet tegen de filosofie van ACV-Transcom en is contraproductief. Het verhaal van Jet Airways, Ethiopian Airlines, … liggen bij ACV-Transcom nog vers in het geheugen.
Zo weigeren ze alle solidariseringsmechanismen via bv. een sociaal fonds, hechten bitter weinig belang aan vorming, opleiding en risicogroepen. Dit is “niet nodig”. Ieder voor zich? Wie neemt hier geen (maatschappelijke) verantwoordelijkheid op?
Een sectorale – en dus nationale - visie op de luchthavenbrandweer lijkt voor de werkgevers overbodig. Nochtans een belangrijke pijler van een luchthavenbeheerder. Niet winstgevend misschien? Wil men dat aspect liever kwijt (dan rijk…)? ACV-Transcom vindt het echter WEL belangrijk om daar toch nationale afspraken te komen rond bezettingen, opleiding, vorming, certificiëring, interactie met de openbare brandweerkorpsen.
De werkgevers verwerpen ook alle mogelijke sectorale regelingen om werknemers de mogelijkheid te bieden om vervroegd te stoppen met werken via SWT. Een duidelijk signaal naar alle werknemers. Gaan de werkgevers dan voorzien in een degelijk begeleidingsprogramma, een degelijk loopbaanbeleid en eventuele alternatieve functies en jobs? We hoeven niet gezegd dat de fysieke en psychische belasting van een luchthaven niet onder tafel kan geschoven worden. Steeds alert zijn, 24/24 en 7/7… De werkgevers hebben er schijnbaar geen oren naar of zien het probleem niet.
ACV-Transcom kondigde aan haar Nationaal Syndicale Kern samen te roepen voor consulatie omtrent de toch straffe uitspraken van de werkgevers op het sectorale vlak. De National Syndicale Kern zal standpunt innemen over deze zaken en verdere opties te bekijken.
Het is al wel duidelijk dat de werkgevers elkaar wel vinden als het gaat om eventuele acties en “kracht” van het personeel te breken, maar wanneer het over visie en het uitbouwen van de luchtvaartsector gaat, ze liever elkaar blijven beconcurreren.
Het verhaal van Jet Airways, Ethiopian Airlines, … liggen bij ACV-Transcom nog vers in het geheugen. Bij de werkgevers van de sector schijnbaar niet en we kunnen enkel stellen dat in deze de werkgevers wel erg hypocriet zijn! Misschien iets om over na te denken de volgende keer als ze moord en brand schreeuwen als er een luchtvaartmaatschappij uit België wegtrekt.

Achtergrondinfo: