vanaf maandag eerste acties bij Belgocontrol

luchthaven zaventem
Begin februari zegde ACV Transcom – na consultatie van de achterban – om de sociale vrede die sedert juni 2014 werd gesloten op te zeggen. Dit nadat we al maanden wachten op het invullen van verschillende concrete punten die toen werden afgesproken. De vertrouwenscrisis bij het personeel zit erg diep, net als het wantrouwen jegens het management en de politiek.
Voor ACV Transcom is de rek eruit. Na 20 maanden geduld is het tijd voor actie én oplossingen. Zoals begin februari aangekondigd gaan we naar een geleidelijke opbouw van de actiemiddelen, waar we in eerste orde zullen proberen de luchtvaartmaatschappijen en luchthavens te sparen. Zo zullen vanaf maandag 15 februari stelselmatig verkeersleiders in staking gaan die vormingen dienen te volgen om nieuwe procedures en vluchtroutes te gaan implementeren. Zo treffen we in eerste fase niet de luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en passagiers.
Door de eerste acties – het staken tijdens de opleidingen van o.a. Leuven Rechtdoor revised (of liever “Leuven niet meer rechtdoor” willen we GEEN politiek statement maken inzake te vliegroutes. Dit is een zuiver politieke aangelegenheid en voor ons een middel om de druk op de politiek en Belgocontrol op te voeren zonder meteen de passagiers en luchtvaartmaatschappijen te treffen. De politiek en de leiding van Belgocontrol moeten zich echter bewust zijn dat door het nodeloos getalm, onrealistische besparingen en gebrek aan investeringen in Belgocontrol we nu in deze situatie zitten. Voor ACV Transcom staat de veiligheid in deze omgeving dan ook met stip op 1. 
Het uitblijven van een waarheidsgetrouw personeelsbehoefteplan voor langere tijd één van de 14 eisen die we op tafel hebben gelegd, met heel wat aan gelieerd. De jarenlange stand-stil inzake personeelsaanwervingen eist ondertussen zijn tol in diverse departementen. Zo een personeelsbehoeftenplan is essentieel in het bepalen de broodnodige aanwervingen en het opvangen van de compensatie-uren die door het personeelstekort worden gegenereerd. Bestaande regels en afspraken worden met de voeten getreden. Zo introduceerde men slinks een soort stand-by regeling in Charleroi zonder akkoord. Transparante selectieregels en –procedures ontbreken.
Tevens staat – desondanks het akkoord van 2014 – een oplossing voor de Flight Data medewerkers uit. Een probleem gekend sinds 2013. Belgocontrol beperkte zich tot het beantwoorden van vragen hierover in de plaats van – zoals overeengekomen – het oplossen van de problemen van deze medewerkers. Over de vraag het statuut van deze medewerkers uit te klaren, wilde Belgocontrol deze discussie verschuiven naar een intern overlegorgaan tijdens de komende maanden: onaanvaardbaar.
De recente aanwerving van nieuwe luchtverkeersleiders is voor ons slechts een druppel op een hete plaat. Er is immers een gat geslagen in de benoemingen voor chef-luchtverkeersleiders en vacatures voor het opvolgen van diverse projecten. Een tekort dat dient aangevuld, maar zonder voldoende personeel in het operationele is het geen eenvoudige oefening om al deze openstaande functie in te vullen. Trouwens de onzekerheid met betrekking tot de gevolgen voor de eindeloopbaan maakt het niet eenvoudiger. Duidelijkheid en zekerheid – zoals ook overeengekomen in 2014 - dient daar snel gegeven.
In 2014 voerde het ACV – na weken onderhandelen – finaal actie tegen de irrationele Europees opgelegde besparingen naast een aantal problemen op vlak van het bedrijf zoals de eindeloopbaan, on-the-job training, aanpassen van interne opleidingsregels, … Trouwens, het tweede Europees besparingsplan werd weliswaar aangepast – voor ons nog onvoldoende – maar is nog steeds niet goedgekeurd door de Europese Commissie.
Tot slot zorgt het uitblijven van de invoering van de mogelijkheid “personal settings” (wegens “te duur” terwijl dit volgens ons effectief een meerwaarde zal opleveren), en het replay tool in het luchtverkeersleidingsysteem voor heel wat ergernis. Dit net als het uit- of afstel van de renovatie van de rest-rooms in CANAC maar ook het opfrissen van de werk- en ontspanningsruimten in de regio’s en de noodzakelijke vervanging van de stoelen in de operationele units. Dit lijken banaliteiten, maar zijn typerend: van uitstel naar afstel en zien hoeveel rek er nog op zit.