Betere samenwerking en mobiliteitsplan voor havens nodig

Haven van Antwerpen
Sinds eind vorige week laait het debat rond het al of niet uitbreiden van de Antwerpse haven weer op. Aanleiding is de discussie rond het aanleggen van het Saeftinghedok voor containerbehandeling. Er zijn veel pro’s, contra’s en meningen. Wat duidelijk is voor ACV-Transcom is dat de Antwerpse haven én in uitbreiding onze maritieme industrie dé motor is van onze nationale economie. Daar speel je niet mee, daar zoek je oplossingen voor. Indien onze economische motoren sputteren of op hetzelfde toerental draaien, speel je met onze nationale welvaart. Niet hoger schakelen zorgt trouwens ook voor stilstand of zelfs achteruitgang. Niemand zal daar beter van worden. We roepen de Vlaamse Regering dan ook op om eindelijk in dit dossier verantwoordelijkheid te tonen, beslissingen te nemen en duidelijkheid te scheppen. 
Waanzin of niet? 
Maandag 8 januari pleitte de bazenvazal Eric Van Hooydonk van de Antwerpse haven nog voor de uitbreiding van de haven met het Saeftinghedok voor containerbehandeling. Dit in reactie op het opiniestuk van Inge Ghijs in DS van 6 januari die een uitbreiding als waanzin bestempelde. Op dinsdag 9 januari verscheen dan in De Standaard terug een artikel rond de kansen voor de Zeebrugse haven door problemen in de Antwerpse. Verder vonden we ook een opiniestuk vanwege DOEL 2020 in dezelfde krant die stelt dat er plaats zat is in de Antwerpse haven. 
Eric van Hooydonk is als advocaat voor havenbedrijven een kenner in het verdedigen van de werkgeversbelangen en trekt als de schildknaap van Don Quichot (Huts), Sancho Panza, ten strijde tegen het Wet op de havenarbeid met een hoop drogredenen en foute premisses. In één zaak volg ik hem in zijn uiteenzetting rond het belang van de beslissing inzake de uitbreiding van het containerbehandeling in de Antwerpse haven via het aanleggen van het Saeftinghedok. Het niet aanleggen van dit nieuwe dok of de Antwerpse haven haar groeimogelijkheden ontzeggen (op haar belangrijkste activiteit) zou een nefaste invloed hebben op de haven, de havenactiviteiten en de katalytische effecten ervan op onze economie. 
Samenwerking loont! 
Waar wel effectief nog werk voor de boeg ligt, is de concretere samenwerking tussen onze havens en een mobiliteitsplan voor de ontsluiting van onze havens. Een duidelijke mobiliteitsvisie op korte, middellange en lange termijn voor de toegankelijkheid, bereikbaarheid en het ontsluiten van al onze havens is van primordiaal belang om een verdere groei te stimuleren. Zo is er het aspect van de toegangen tot onze havens, de nodige investeringen in deze toegangen en de Maritieme Dienstverlening (loodswezen, scheepvaartbelgeleiding, vloot, maritieme toegang) om de schepen effectief van en naar onze havens te krijgen. Verder doorgedreven besparingen daar zullen deze doelstellingen enkel negatief beïnvloeden. De effecten van de blinde besparingsdrang van de Vlaamse Regering in het ambtenarenapparaat zijn daar duidelijk merkbaar en zullen op een bepaald moment de motoren laten vastlopen. 
Verder zien we de traagheid van beslissen inzake nieuwe projecten om de toegangen te verbeteren zoals bv. de aanleg van nieuwe sluizen (haven Gent en Zeebrugge), maar ook weg- en spoorinfrastructuur, samenwerking en overslag naar binnenvaart, spoor en weg, kortom de intermobiliteit. Essentieel is dat de aanvoer van en naar onze havens van de goederen op een vlotte manier kunnen gebeuren. Net als dat onze werknemers en de havenarbeiders op een vlotte en snelle manier op hun werkplek moeten raken. Innovatieve oplossingen blijven achter, net als effectieve gesprekken hieromtrent. De actoren zijn gekend. ACV-Transcom wil hier zeker zijn duit in het zakje doen. Maar koken kost geld én vraagt ook beslissingen die worden genomen én gedragen door de stakeholders. 
We zagen eind vorig jaar dat de haven van Gent en deze van onze Zuiderburen, Zeeland, tot “North Sea Port” omgedoopt werd met een intense samenwerking ter versterking van beide havens. De concurrentiepositie en het gebrek aan samenwerking tussen onze eigen havens is frappant en moet veel beter. Het is eigenlijk wel sterk vast te stellen dat men verregaande samenwerkingen kan aangaan met buitenlandse havens, maar dat samenwerking tussen de eigen havens stuit op heel wat ‘problemen’. Ook minister Weyts kwam al tot deze conclusie in 2015… Hij verklaarde dit met veel bravoure in zijn nieuwjaarspeech van januari 2015 op de receptie van het havenbedrijf Zeebrugge. De samenwerking (ESV) van 2016 tussen Zeebrugge en Antwerpen was een eerste (kleine) stap, maar samen zouden onze havens heel wat meer kunnen aanbieden naar de rest van de wereld. Onze economie, de havens en de tewerkstelling zou er beter bij varen!