ACV VRT keurt maatregelen Sociaal Plan goed

VRT
ACV VRT is fier op het resultaat van de onderhandelingen over het toekomstplan ‘Fier op de VRT van morgen’. Ondanks een zware opgelegde besparing slaagden ze erin samen met de twee andere vakbonden om de gevolgen voor het personeel te beperken. Op 20 september werd het toekomstplan goedgekeurd door de Raad van Bestuur. De afgevaardigden van ACV VRT zullen wel de minpunten nauwlettend in de gaten houden. 
De krijtlijnen van de nieuwe beheersovereenkomst voor 2016 tot 2020 lagen al lang vast. Hierin wordt de positie van de VRT als openbare omroep weliswaar bevestigd maar de publieke opdracht moet wel gerealiseerd worden binnen een strak financieel keurslijf. De overheidsdotatie vermindert oplopend tot 30 miljoen in 2020. Verder wordt het personeelsbudget beperkt tot 43,25% van de inkomsten en moet de VRT minimaal 18,25% van het productiebudget besteden aan externe productie. 
De doelstelling van ACV VRT was allereerst om de gevolgen voor de medewerkers maximaal te beperken. We eisten dat er geen gedwongen ontslagen zouden vallen en dat de natuurlijke uitstroom zo veel mogelijk zou worden gecompenseerd. Bovendien was het belangrijk dat de koopkracht van de VRT-medewerkers maximaal behouden kon blijven. 
De VRT-vakbonden zetten ook in op interne mobiliteit, voor de collega’s die hun functie zouden verliezen, en werkbaar werk. Dat laatste heeft uiteindelijk een plaats gekregen in het voorstel voor een nieuwe bedrijfscultuur van de directie zelf. Deze ’12 werken’ zijn er niet enkel gekomen dankzij de medewerking van de medewerkers, maar ook onder druk van de tegenvallende enquête over werkbeleving. Andere werkpunten zijn onder andere: vertrouwen, feedback, heldere afspraken, participatie, talentontwikkeling, innovatie, een aangename plek om te werken en een goede werk-privé balans. 
Na maanden van onderhandelen kwamen directie en vakbonden op 20 september tot een akkoord. Het beste nieuws is uiteraard dat ‘slechts’ het arbeidsvolume van 155 voltijdse banen verdwijnen in plaats van de 215 waarvan aanvankelijk sprake. En vooral dat er daarbij geen naakte ontslagen vallen. Om te besparen wordt ingezet op meer efficiëntie, loonmatiging en arbeidsherverdeling. Om het verdwijnen van het arbeidsvolume van 155 voltijdse banen op te vangen werden een aantal alternatieven uitgewerkt. 
Arbeidsherverdeling 
In het pakket van arbeidsherverdeling zitten een aantal innovatieve voorstellen van ACV VRT en de collega’s van de andere vakbonden, zoals: 
  • de vrijwillige omzetting van de eindejaarspremie in maximum 22 extra vakantiedagen, geheel of gedeeltelijk op te nemen. 
  • de vrijwillige omzetting van de zondagsvergoeding in extra vakantiedagen als compensatie voor de beperking van de zondagsvergoeding. 
  • Het vastleggen van de huidige eindeloopbaandagen 55+ voor alle medewerkers. 
  • Werkbaar werk in het kader van eindeloopbaan voor 60+’ers 
Met deze arbeidsherverdeling hebben we niet alleen een heel aantal ontslagen kunnen vermijden, we zijn ook overtuigd van de positieve effecten hiervan. Veel mensen vragen meer ademruimte en willen graag meer tijd voor zichzelf en het gezin. 
Loonkostbeperking 
Een vermindering van de loonkost is voor de directie helaas eveneens een middel om de opgelegde besparingen te realiseren. Het komt erop aan minimum om en bij de € 3 miljoen te vinden via creatieve alternatieven. Het loonakkoord van de contractuelen loopt af in 2016. Hiervoor liggen 2 opties op de tafel. Als eerste voorstel voor een loonkostbeperking zouden er vanaf 2018 maaltijdcheques kunnen komen die de lagere opslagpercentages compenseren. Dit zorgt bovendien voor het behoud, en voor de lagere functieklassen zelfs verbetering, van de netto koopkracht. Maar er zijn ook negatieve gevolgen: geen maaltijdcheque bij ziekte of vakantie en een negatieve invloed op de pensioenopbouw. 
Als tweede voorstel zou de te verwachten loonstijging kunnen verlaagd worden. Dit voorstel vraagt solidariteit van de VRT-medewerkers en heeft nadelige gevolgen voor de koopkracht. Pensioenopbouw, vervangingsinkomens bij ziekte en zwangerschap ondervinden weliswaar minder gevolgen van de directe loonkostmatiging. Uit een poll is gebleken dat de ACV-leden voor het tweede voorstel kiezen. Een ander alternatief is om de bestaande VRT-carpolicy uit te breiden. Medewerkers die veelvuldig vroeg of laat moeten werken, veel gepland of voor hun functie buiten de VRT moeten werken kunnen kiezen voor een functionele bedrijfswagen. De VRT-medewerkers betalen dan de prijs van de leasing via het bruto-loon. De keuze voor een ecologische wagen wordt via een premie maximaal aangemoedigd. 
Addertjes onder het gras 
Helaas zijn er ook enkele onderhandelingspunten waar we onze slag niet thuis gehaald hebben. Onder andere het feit dat de zondagsvergoeding afgetopt wordt op € 24,00 bruto per uur treft heel wat collega’s voor wie dit de enige flexibiliteitsvergoeding is. Veel aandringen en onderhandelen heeft hier geen verbetering gebracht. We betreuren ook dat ‘periodesaldo nul’ een planningsprincipe is geworden. Dit wordt eenzijdig opgelegd en is geen eigen keuze. Hierdoor gaat heel wat capaciteit verloren en wordt hard in het inkomen van de betrokken collega’s gesneden. Zij gaan geen extra inkomen meer kunnen verwerven door het presteren van overuren. 
Een belangrijk punt was ook een goede interne hertewerkstelling en opleiding in plaats van nieuwe aanwervingen. De directie heeft in het toekomstplan immers keuzes gemaakt die gevolgen heeft voor een aantal functies. Er zitten veranderingen en verschuivingen van personeel aan te komen. Er werden enkele initiatieven genomen zoals de oprichting van een intern loopbaancentrum en een talentenplatform, en de samenwerking met een externe partner voor loopbaanbegeleiding. Toch kijken we met argusogen naar het traject dat collega’s met jarenlange ervaring zullen moeten doorlopen. Dat zij wellicht een selectie moeten doen voor hun eigen functie of een nieuwe, is voor ons onaanvaardbaar, maar kregen we niet ongedaan gemaakt. 
Conclusie 
We kunnen het niet beter samenvatten dan onze vrienden van de geschreven pers: “De openbare omroep lijkt wel een trendsetter met zijn creatieve besparingsmaatregelen. Al schuilt er ook een addertje onder het gras.” (DS, 21 september ’16)