7 oktober: Manifestatie Brussel

Onze alternatieven voor een antisociaal regeringsbeleid

De drie grote vakbonden ACV, ABVV en ACLVB laten de eerste verjaardag van de regering Michel I niet onopgemerkt passeren. Om het ongenoegen met het gevoerde beleid te uiten, komen we op straat op woensdag 7 oktober in Brussel. Want de vele besparingen liggen zwaar op onze maag. En... er zijn alternatieven voor het huidige antisociaal regeringsbeleid!

Wat zijn onze alternatieven en waarom stap je best mee op 7 oktober? 

Onze alternatieven steunen op een rechtvaardig maatschappijmodel. Met rechtvaardige fiscaliteit. Met kwaliteitsvolle openbare diensten. Met een stevige sociale bescherming. Met sociaal overleg en met vrije onderhandelingen zonder onverantwoorde opgelegde loonnormen.
Praktisch
De manifestatie begint om 11.30. Verzamelen aan het Noord-Station vanaf 10.30-11.00. 
Vervoer (bussen, extra treinen) wordt georganiseerd via de ACV-Verbonden. Check de lijst van ACV-Verbonden voor meer info.

Jobs

  • Nieuwe banen met een relance- en investeringsbeleid.
  • Een echte visie op werkbaar werk, over de hele loopbaan, met aangepast werk voor oudere werknemers. 
  • Investeringen in de openbare sector, in publieke infrastructuur en in de non-profit.
    Alternatieven zoals collectieve werktijdverkorting met loonbehoud en met compenserende aanwervingen. Met jobkansen voor jongeren. 

Koopkracht

  • Respect voor de automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen én voor de vrijheid van onderhandelen.
  • Sterke, kwaliteitsvolle en betaalbare openbare diensten: zij zijn een belangrijke vorm van koopkracht voor alle burgers dankzij een rechtvaardige fiscale herverdeling van de geproduceerde rijkdom.

Pensioenen

  • Herstel van de wettelijke pensioenleeftijd op 65 jaar.
  • Met waardige en leefbare pensioenen.
  • Met werknemerspensioenen op het niveau van de overheidspensioenen.
  • Met behoud van de huidige pensioenberekening zowel in de openbare als in de privésector.
  • Met behoud van de gelijkgestelde periodes, en met een betere pensioenberekening voor wie deeltijds werkt, meestal vrouwen.. 
  • Rekening houden met de zwaarte van het werk bij het bepalen van de uittredingsleeftijd en de loopbaanduur. 

  • Lees het pamflet: Onze alternatieven voor een antisociaal regeringsbeleid (pdf-bestand)

Sociale zekerheid

  • Met stabiele en voldoende financiering zodat alle uitkeringsgerechtigden een waardig inkomen hebben.
  • Met kwaliteitsvolle, voor iedereen toegankelijke gezondheidsverzekering.

Waarom zijn de vakbonden ontevreden?

Op 7 oktober is de regering Michel een jaar aan de macht. Een jaar van onverteerbare maatregelen voor de werknemers, voor  gepensioneerden, voor wie aangewezen is op een uitkering en voor jongeren. Antisociale maatregelen die ons slechts kruimels overlaten.
  • Check hieronder een kort overzicht van 1 jaar antisociaal regeringsbeleid

Welke asociale maatregelen?

Heel wat regeringsmaatregelen zijn onverteerbaar voor werknemers, gepensioneerden, voor wie aangewezen is op een uitkering en voor jongeren.
 In april werd er bijvoorbeeld een indexsprong goedgekeurd. De lonen volgen dus niet langer de stijgende levensduurte. Dit werkt door de rest van je carrière, tot en met in je pensioen. Huur mag dan wel worden geïndexeerd. Concreet betekent dat dat met een gelijk loon hogere kosten moeten worden betaald. 
Het ACV wil dat de automatische indexering van lonen, pensioenen en sociale uitkeringen gerespecteerd wordt. 

Onduidelijkheid troef

Tegelijk beweert de regering dat mensen netto meer zullen overhouden van hun loon. 
Hoeveel precies, dat kan ondertussen geen minister meer zeggen.
En dit is enkel voor wie werkt. Mensen met een pensioen of uitkering vallen zo uit de boot. En wat ben je met een paar euro’s meer op je loonbriefje als facturen veel sterker stijgen? Een andere asociale maatregel die recent is ingegaan is dat jongeren die afstuderen na hun 24ste  geen recht meer hebben op een inschakelingsuitkering.

Taxshift: een misser van formaat

De regering Michel I beloofde na de grote protesten in het najaar van 2014 een heuse tax shift. De fiscaliteit zou rechtvaardiger worden. De tax shift zou het onevenwichtige regeringsbeleid deels kunnen herstellen, nadat veel lasten via besparingen en verhoogde kosten bij de gezinnen, werknemers en uitkeringstrekkers terecht kwamen.
Maar uiteindelijk  ging het volledig de verkeerde richting uit met de tax shift. De lasten kwamen vooral nogmaals bij de gezinnen terecht, via onder andere de verhoging van de BTW en accijnzen. De lusten bleken eens te meer voor de grote bedrijven, onder andere via  een vermindering van de werkgeversbijdrage aan de sociale zekerheid, zonder voorwaarde om jobs te behouden of te creëren. En van een verschuiving van lasten naar vermogen is nagenoeg geen sprake meer. Een speculatietaks die misschien 28 miljoen moet opbrengen, is zowat het enige schaamlapje.
Het ACV vraagt geen onmogelijke dingen: elke euro -naar draagkracht- gelijk belasten. Of je die nu verdient als werknemer, in vrij beroep, als zelfstandige, als bedrijfsleider, als belegger, als vermogende of als huisbaas. Met hoogstens afwijkingen als die echt gerechtvaardigd zijn, zoals voor sociale uitkeringen.

Maatregelen van de Vlaamse regering kosten de burger veel geld

Ook de Vlaamse regering voerde sinds haar aantreden heel wat asociale maatregelen door. Het ACV lijstte de maatregelen op en stelde vast dat er wel iedere maand een nieuwe maatregel werd goedgekeurd die de koopkracht aantast.
In januari al kwam er een hogere bijdrage voor de zorgverzekering, wordt de waterzuivering doorgerekend op de waterfactuur, net zoals dat zal gebeuren op de elektriciteitsfactuur met de tekorten die ontstaan zijn door het systeem met de groene stroomcertificaten. De woonbonus werd ook verminderd voor nieuwe contracten, oude contracten worden niet langer geïndexeerd. Een maand later verhoogde de Vlaamse regering de tarieven van De Lijn. In maart werden de opleidingscheques voor hooggeschoolden volledig afgeschaft. In mei kwam de melding dat de kinderopvang duurder wordt. Bij de aanvang van het nieuwe schooljaar moeten ouders ook meer inschrijvingsgeld betalen in het hoger onderwijs. Ook de tarieven voor het volwassenonderwijs en het deeltijds kunstonderwijs gaan de hoogte in. Volgend jaar kan je vanaf januari niet meer rekenen op de gratis kubieke meters water per gezinslid en ook de gratis kilowattuur per gezinslid moet eraan geloven.

Snoeien in de pensioenen

Ook in de pensioenen heeft de regering flink huis gehouden. Om te beginnen werd de pensioenbonus in januari al afgeschaft.
Die pensioenbonus was bedoeld om mensen aan te moedigen langer aan de slag te blijven na hun zestigste. 
Vervroegd op pensioen gaan wordt moeilijker. Het kan enkel nog vanaf 63 jaar met een loopbaan van 42 jaar. Die maatregel wordt ingevoerd in 2019. De regering verstrengt ook de regels voor SWT en wil dat SWT-ers aangepast beschikbaar blijven voor de arbeidsmarkt. Terwijl oudere werknemers nu al zoveel moeilijkheden ondervinden om werk te vinden, en jongeren staan te dringen voor een baan. Systemen als tijdkrediet die langer werken mee moeten mogelijk maken, worden afgebouwd.
De wettelijke pensioenleeftijd wordt opgetrokken tot 66 jaar (in 2025) en tot 67 jaar (in 2030). 
Het ACV vraagt het herstel van de wettelijke pensioenleeftijd op 65 jaar en duidelijke engagementen voor werkbaar werk. 

Het ACV reageerde scherp op de tax shift en begrotingsplannen. Al wat bijgedraaid?

Het ACV heeft helaas geen enkele reden om zijn analyse bij te sturen. De tax shift van de regering is een gemiste kans om een eerlijke bijdrage van vermogens te vragen. En om zo de druk op inkomens uit arbeid wat te verminderen.  
Die scherpe toon was ook nodig om een tweede indexsprong van 0,45%  te vermijden. Want de werkgevers wilden de btw- verhoging op elektriciteit uit de index halen.
In de weken na de eerste gezwollen regeringsverklaringen is de mist trouwens alsmaar dikker geworden. Alleen over de nieuwe lastenverlaging voor bedrijven, over het nieuwe rondje amnestie voor zwart geld en over de verhoging van BTW en accijnzen is er zekerheid. Werknemers zouden meer netto overhouden. Maar niemand weet wie, hoeveel, wanneer en hoe. En of dit de duurdere accijnzen en BWT, andere hogere facturen en de indexsprong  compenseert? 
De vraag stellen is ze beantwoorden. Gepensioneerden en mensen met een uitkering kunnen al helemaal op een houtje bijten. Dat houtje wordt ook alsmaar dunner. Het is helemaal onderbelicht gebleven, maar de regering besliste om bijkomend 900 miljoen te besparen bij zieken, invaliden en gepensioneerden. Ik houd mijn hart vast.

De regering doet dat allemaal voor “Jobs-jobs, jobs”, zei premier Michel. Daar kan het ACV toch alleen positief over zijn?

Het is niet de eerste regering die zich rijk rekent aan terugverdieneffecten van jobs die ze dacht te creëren. Alleen valt dat in de praktijk heel sterk tegen. Van de werkgevers hebben we gehoord dat ze geen enkele garantie op meer jobs geven. En dat de nieuwe lastenverlaging, na alle vorige en na de indexsprong, nog niet genoeg is. Het ACV is van nature positief ingesteld, maar zo maken ze het ons niet gemakkelijk.

De teleurstelling haalt de overhand?

Het ACV sleurt al tientallen jaren aan meer fiscale rechtvaardigheid. Met de vermogenswinstbelasting als speerpunt. De voorbije maanden  hebben we dit prominent op de agenda van politiek en media gekregen. Dankzij acties en sensibilisering. We waren echt dichtbij een doorbraak. 
Maar de belangen en taboes van de drie liberale regeringspartijen bleken uiteindelijk te taai. Bizar eigenlijk, na al hun pleidooien voor fiscale revolutie. Dus ja, teleurgesteld. Of beter nog: verbijsterd. Maar we leggen ons daar niet bij neer. Het fiscaal besef is enorm gegroeid. En we zullen op deze nagel blijven kloppen. Op 7 oktober tijdens een nieuwe grote nationale betoging bijvoorbeeld.

Zeven oktober. Wat mogen we verwachten?

Als mensen duidelijk willen maken dat ze het niet eens zijn met dit regeringsbeleid, als ze bijsturingen willen, moeten ze die woensdag massaal naar Brussel komen. Zo simpel is het. 
Maar zeven oktober mag ook geen eindpunt zijn. We zullen kritisch moeten blijven want ik vrees dat we nog niet aan de nieuwe patatjes zijn.